Op 21 juni 2025 heeft Turkije de Presidentiële Circulaire 2025/10 gepubliceerd, waarmee WCAG 2.2-naleving wettelijk verplicht wordt voor zowel overheidsinstellingen als websites en mobiele apps van de private sector. Deze gids legt uit wie moet voldoen, wat de technische vereisten zijn, wat de nalevingstermijnen zijn en hoe je in actie kunt komen voordat de tijd om is.
Op 21 juni 2025 is in Türkiye stilletjes een ingrijpend nieuw juridisch kader in werking getreden dat vrijwel elke organisatie met een website of mobiele applicatie in het land zal raken. Presidentieel Circulair Nr. 2025/10, gepubliceerd in Staatsblad Nr. 32933, verplicht dat digitale eigendommen toegankelijk worden gemaakt voor alle gebruikers — in het bijzonder voor personen met een handicap en ouderen. Met meer dan 77 miljoen internetgebruikers in Turkije aan het begin van 2025 en nalevingstermijnen die al lopen, is het tijdsvenster voor organisaties om in actie te komen smaller dan velen beseffen.
Achtergrond: Waarom Turkije Nu Handelde
Turkije’s relatie met wetgeving inzake de rechten van personen met een handicap gaat twee decennia terug. Wet Nr. 5378, de fundamentele wetgeving over de rechten van personen met een handicap, werd in 2005 aangenomen en sindsdien meerdere keren gewijzigd. Jarenlang bleef digitale toegankelijkheid echter een grijs gebied in de Turkse wet — in de geest wel genoemd, maar zelden in de praktijk gehandhaafd. De Presidentiële Circulaire van 2025 verandert dat drastisch en geeft de digitale toegankelijkheidsverplichtingen van het land voor het eerst duidelijke juridische tanden.
De timing is geen toeval. Turkije versnelt zijn digitale transformatieagenda en harmoniseert tegelijkertijd zijn juridische landschap met internationale en Europese normen. De European Accessibility Act, die in juni 2025 volledig in werking trad in de hele EU, vormde de achtergrond. Turkije — een kandidaat-lidstaat met diepe economische en regulatoire banden met de EU — heeft dezelfde koers gevolgd en zijn nationale kader verankerd in dezelfde internationale standaard: WCAG 2.2. De circulaire ontleent ook juridische kracht aan Wet Nr. 6563 inzake de Regulering van de Elektronische Handel, wat betekent dat e-commerceplatforms expliciete wettelijke verplichtingen hebben, niet slechts administratieve richtsnoeren.
Het is niet de eerste keer dat Turkije een Presidentiële Circulaire gebruikt als voertuig voor ingrijpend digitaal beleid. De Circulaire 2019/12 inzake Informatie- en Communicatieveiligheid vormde een vergelijkbaar precedent voor verplichtingen rond datalocalisatie en cybersecurity. Maar Circulaire 2025/10 is naar alle waarschijnlijkheid breder van opzet: zij reikt veel directer in de particuliere sector dan haar voorgangers en wordt ondersteund door een gestructureerd toezicht- en handhavingsapparaat dat eerdere instrumenten ontbeerden.
De menselijke schaal van deze regulering is belangrijk. De Turkse bevolking omvat miljoenen mensen met visuele, auditieve, motorische en cognitieve beperkingen, naast een snel groeiende oudere demografische groep. Digitale inclusie is geen abstract afvinkvakje voor compliance — het is een voorwaarde voor gelijke deelname aan het moderne Turkse civiele en commerciële leven.
Wat Circulaire 2025/10 Concreet Vereist
In de kern verplicht de circulaire naleving van twee onderling verbonden ijkpunten. Het eerste is de Web Accessibility Checklist – Level A, ontwikkeld door het Turkse Ministerie van Gezin en Sociale Diensten specifiek voor de Turkse regulatoire context. Het tweede is WCAG 2.2, de internationaal erkende richtlijn gepubliceerd door het World Wide Web Consortium (W3C). Deze twee ijkpunten werken samen: de checklist van het Ministerie operationaliseert de internationale standaard voor de Turkse administratieve omgeving, terwijl WCAG 2.2 het onderliggende technische raamwerk biedt.
WCAG 2.2 organiseert zijn vereisten rond vier kernprincipes, vaak samengevat met het acroniem POUR: content moet Perceivable zijn (gebruikers kunnen het op een of andere manier zien of horen), Operable (gebruikers kunnen navigeren en ermee interageren), Understandable (content en UI-gedrag zijn duidelijk) en Robust (content is compatibel met huidige en toekomstige ondersteunende technologieën). Binnen deze principes zijn er 13 richtlijnen en een set toetsbare succescriteria met drie niveaus — A, AA en AAA — waarbij Level A de minimale basis vormt en Level AA het doel is voor de meeste regulatoire kaders wereldwijd.
De circulaire vereist expliciet naleving van ten minste Level A, dat fundamentele kwesties dekt zoals het bieden van tekstalternatieven voor niet-tekstuele content, ervoor zorgen dat alle functionaliteit via het toetsenbord toegankelijk is, gebruikers voldoende tijd geven om content te lezen en te gebruiken, en het vermijden van content waarvan bekend is dat die aanvallen kan uitlokken. Veel organisaties die een oprechte inzet voor toegankelijkheid willen tonen — en zich willen positioneren voor toekomstige aanscherping van regelgeving — zouden WCAG 2.2 Level AA als praktisch doel moeten zien, niet slechts als minimale ondergrens.
Onder WCAG 2.2 definieert de Level A-checklist basiscriteria voor toegankelijkheid, en alle websites moeten ten minste aan dit niveau voldoen. De checklist verbetert de bruikbaarheid voor gebruikers met visuele, auditieve en motorische beperkingen.
Mobiele applicaties vallen op gelijke voet onder de regels als websites. De circulaire maakt geen onderscheid tussen native mobiele apps en mobiel geoptimaliseerde webervaringen — als uw organisatie aanwezig is op iOS of Android, zijn die platforms onderworpen aan dezelfde vereisten als uw desktopwebomgevingen.
Wie Moet Voldoen — en Wanneer
De circulaire maakt een duidelijk onderscheid tussen verplichtingen voor de publieke sector en de private sector, met twee afzonderlijke nalevingsvensters.
Binnen één jaar na publicatie van de circulaire (d.w.z. uiterlijk 21 juni 2026) moeten de volgende organisaties naleving hebben bereikt:
- Alle overheidsinstellingen en hun gelieerde organisaties
- Universiteiten (zowel staats- als particuliere)
- Gemeenten en gemeentelijke bedrijven
- Particuliere ziekenhuizen
- Banken en financiële instellingen
- Grote vervoersaanbieders
- Telecomoperators met meer dan 200,000 abonnees
Binnen twee jaar (d.w.z. uiterlijk 21 juni 2027) moeten private entiteiten volledige naleving bereiken. Deze tweede golf omvat:
- E-commerceplatforms die onder Wet Nr. 6563 vallen
- Particuliere dienstverleners in bredere zin
- Reisbureaus van Groep A die onder een licentie van het Ministerie van Toerisme opereren
- Beroepsorganisaties en gelieerde lichamen
In de praktijk geldt: als uw organisatie een commerciële website exploiteert die zich richt op Turkse gebruikers — of u nu een binnenlandse retailer bent, een buitenlands merk met Turkse klanten, of een SaaS-platform dat Turkse bedrijven bedient — dan valt u vrijwel zeker binnen de reikwijdte. De regulering strekt zich uit tot elke private rechtspersoon die digitale diensten levert, niet alleen de expliciet genoemde sectoren. Organisaties doen er verstandig aan ervan uit te gaan dat zij onder de regels vallen, in plaats van te veronderstellen dat zij zijn uitgezonderd.
De regelgeving is uitgebreid om zowel overheidsinstellingen als organisaties in de private sector te omvatten. Met name dienstverleners op het gebied van digitale handel zijn nu verplicht om aan toegankelijkheidsnormen te voldoen.
De Architectuur voor Toezicht en Handhaving
Een van de meest significante aspecten van Circulaire 2025/10 is dat zij niet simpelweg vereisten oplegt en de handhaving aan het toeval overlaat. Het Ministerie van Gezin en Sociale Diensten heeft een speciaal institutioneel kader opgezet om naleving te monitoren en af te dwingen, bestaande uit meerdere gespecialiseerde commissies.
De Accessibility Monitoring Commission is verantwoordelijk voor het regelmatig inspecteren van digitale diensten en websites aan de hand van toegankelijkheidsnormen. De Advisory Commission biedt beleidsadvies en faciliteert betrokkenheid van belanghebbenden, zodat organisaties hun verplichtingen begrijpen. Aan de mobiele kant bestaat een parallelle structuur: de Mobile Application Accessibility Monitoring Commission houdt toezicht op naleving voor apps, terwijl de Mobile Application Accessibility Review Commission gedetailleerde technische beoordelingen uitvoert.
Cruciaal is dat de circulaire de vaststelling van naleving niet volledig aan de overheid overlaat. Elke onder de regels vallende organisatie — of het nu een overheidsorgaan, universiteit of private entiteit is — moet een eigen interne Accessibility Review Commission oprichten. Dit interne orgaan is verantwoordelijk voor het beoordelen van de technische toegankelijkheid van de eigen digitale eigendommen van de organisatie, het opstellen van een nalevingsrapport op basis van zijn bevindingen en het indienen van dat rapport bij de nationale Monitoring Commission. Met andere woorden, het regime kent een component van zelfrapportage met extern toezicht — een structuur die bekend zal zijn voor iedereen die met GDPR-verantwoordingskaders te maken heeft gehad.
Organisaties die met succes naleving bereiken en het monitoringsproces doorstaan, krijgen het recht een officieel Accessibility Logo te voeren dat wordt uitgegeven door het Ministerie van Gezin en Sociale Diensten. Dit logo geeft gebruikers aan dat naleving is geverifieerd en is twee jaar geldig, waarna het evaluatieproces moet worden herhaald om de aanduiding te behouden. Zie het als een kwaliteitsmerk — zichtbaar bewijs dat uw digitale eigendom voldoet aan de Turkse toegankelijkheidsstandaard en als zodanig is geverifieerd.
Belangrijkste Technische Vereisten: Wat Uw Website en App Concreet Nodig Hebben
Naleving van WCAG 2.2 Level A (het minimaal vereiste niveau) houdt een specifieke set technische implementaties in. Hieronder staan de meest impactvolle gebieden waar organisaties tijdens toegankelijkheidsaudits doorgaans hiaten aantreffen.
- Alternatieve tekst voor afbeeldingen: Elke betekenisvolle afbeelding op uw site heeft een beschrijvend
alt-attribuut nodig zodat schermlezers het doel van de afbeelding kunnen overbrengen aan gebruikers met een visuele beperking. Decoratieve afbeeldingen moeten een leegalt=''gebruiken om aan te geven dat ze kunnen worden genegeerd. - Toetsenbordnavigatie: Alle interactieve elementen — formulieren, knoppen, dropdownmenu’s, modale dialogen — moeten bedienbaar zijn met alleen een toetsenbord. Veel sites vertrouwen op hover-interacties met de muis die gebruikers van toetsenbord en schakelbediening volledig uitsluiten.
- Geen afhankelijkheid van kleur alleen: Informatie mag nooit uitsluitend via kleur worden overgebracht. Foutmeldingen, verplichte velden en statusindicatoren hebben secundaire visuele aanwijzingen nodig (labels, pictogrammen of patronen) zodat gebruikers met kleurenblindheid of slechtziendheid ze kunnen waarnemen.
- Ondertiteling voor vooraf opgenomen audio en video: Alle audiocontent, inclusief video met soundtrack, moet gesynchroniseerde ondertiteling hebben. Dit komt ten goede aan gebruikers die doof of slechthorend zijn, evenals gebruikers in lawaaiige omgevingen.
- Logische kopstructuur: Pagina’s moeten kopteksten (
<h1>tot en met<h6>) gebruiken in een betekenisvolle hiërarchie. Schermlezergebruikers navigeren vaak via koppen om de structuur van een pagina te begrijpen; een document vol<h1>-tags of overgeslagen kopniveaus maakt dit onmogelijk. - Formulierlabels: Elk invoerveld in een formulier moet een programmatisch gekoppeld label hebben, hetzij met het
<label>-element, hetzij met ARIA-attributen. Alleen placeholdertekst voldoet niet aan deze eis. - Voldoende tijdslimieten: Als uw site sessietime-outs of tijdgebonden acties heeft, moeten gebruikers worden gewaarschuwd en de mogelijkheid krijgen de tijdslimiet te verlengen of uit te schakelen waar mogelijk.
- Geen content die meer dan drie keer per seconde flitst: Flitsende of stroboscopische animaties kunnen fotosensitieve epileptische aanvallen uitlokken en zijn verboden zonder een mechanisme om ze uit te schakelen.
Organisaties die mikken op Level AA — dat internationale best practice vertegenwoordigt en waarschijnlijk het doel wordt naarmate het regulatoire kader zich ontwikkelt — moeten ook aandacht besteden aan kleurcontrastverhoudingen (minimaal 4.5:1 voor normale tekst), tekstvergroting tot 200% zonder verlies van content of functionaliteit, en consistente navigatie op de site.
Hoe Dit Zich Verhoudt tot Wereldwijde Toegankelijkheidsregels
Turkije’s Circulaire 2025/10 plaatst het land duidelijk binnen een groeiende mondiale consensus dat webtoegankelijkheid niet optioneel is. De European Accessibility Act, die in juni 2025 haar overgangsperiode afrondde in de EU-lidstaten, hanteert een grotendeels vergelijkbare aanpak — WCAG-gebaseerde naleving verplicht stellen voor digitale diensten in zowel de publieke als de private sector. De Verenigde Staten hebben al lange tijd de Americans with Disabilities Act en Section 508 als anker voor toegankelijkheidsvereisten, waarbij WCAG 2.2 nu de technische standaard van record is in de federale regelgeving van de VS.
Wat de aanpak van Turkije onderscheidt, is de combinatie van de ministeriële Accessibility Checklist met WCAG 2.2, die Turkse toezichthouders een nationaal ontwikkeld, lokaal gecontextualiseerd nalevingsinstrument geeft dat kan worden bijgesteld naarmate de behoeften evolueren. Het Accessibility Logo-programma is ook een opvallende toevoeging — het creëert een positieve marktsignaal voor naleving, niet alleen een sanctie voor niet-naleving.
Voor multinationale organisaties die al voldoen aan de EU Web Accessibility Directive of de EAA, is het goede nieuws dat WCAG 2.2-naleving die voor Europese doeleinden is bereikt, grotendeels zal voldoen aan de technische vereisten van Turkije. Regulatoire harmonisatie tussen Turkije en de EU op het gebied van toegankelijkheidsnormen betekent dat investeringen voor de ene markt in belangrijke mate overdraagbaar zijn naar de andere, waardoor de extra kosten voor Turkije-specifieke naleving worden beperkt.
Praktische Stappen om Naleving te Bereiken
Met deadlines die al lopen, hebben organisaties een gestructureerde aanpak nodig. Hier volgt een roadmap gebaseerd op de eigen vereisten van de circulaire en best practices voor toegankelijkheid.
- Laat een toegankelijkheidsaudit uitvoeren. Voordat u kunt repareren wat niet goed is, moet u weten wat niet goed is. Geautomatiseerde scaninstrumenten kunnen snel een aanzienlijk deel van WCAG-overtredingen identificeren, maar ze zien niet alles — gebruikerstesten met mensen met een handicap en handmatige expertbeoordeling zijn essentieel voor volledige dekking. Streef naar zowel geautomatiseerde als handmatige beoordeling.
- Richt uw interne Accessibility Review Commission op. De circulaire verplicht onder de regels vallende organisaties om er een te vormen. Wijs duidelijke verantwoordelijkheid toe — dit mag geen commissie in naam alleen zijn. Betrek uw webontwikkelingsteam, UX-designers, contentmanagers en juridische of compliance-adviseurs.
- Geef prioriteit aan uw drukst bezochte en meest risicovolle pagina’s. Als u niet onmiddellijk uw volledige digitale landschap kunt herstellen, focus dan op uw homepage, kerngebruikersroutes (afrekenen, registratie, accountbeheer) en alle pagina’s die richting overheid of publieke diensten zijn gericht. Pagina’s met veel verkeer hebben de grootste impact op gebruikers en de grootste blootstelling in elk monitoringsonderzoek.
- Implementeer een toegankelijkheidsoverlay of -widget als kortetermijnlaag. Tools zoals de Accsible SDK kunnen direct zichtbare toegankelijkheidsfuncties bieden — aanpasbaar contrast, lettergrootte, hulpmiddelen voor toetsenbordnavigatie, tekst-naar-spraak — terwijl op de langere termijn aanpassingen in de code worden doorgevoerd. Een overlay is geen vervanging voor structureel toegankelijkheidswerk, maar verbetert de ervaring voor gebruikers met een handicap meteen en toont een serieuze inspanning tijdens de overgang naar naleving.
- Publiceer een toegankelijkheidsverklaring. Hoewel de circulaire niet expliciet een publieke toegankelijkheidsverklaring voorschrijft in dezelfde bewoordingen als de EU Web Accessibility Directive, wordt het publiceren ervan beschouwd als best practice en een signaal van transparantie naar zowel toezichthouders als gebruikers. Uw verklaring moet uw huidige nalevingsstatus beschrijven, bekende beperkingen en hoe gebruikers alternatieve toegang tot content kunnen aanvragen.
- Bouw toegankelijkheid in uw ontwikkelworkflow in. Een eenmalige herstelactie is niet genoeg. Integreer toegankelijkheidscontroles in uw CI/CD-pijplijn, stel ontwerpreviewprocessen in die toegankelijkheidscriteria omvatten en train contentmakers in toegankelijk schrijven en mediapraktijken.
- Bereid u voor op de evaluatie voor het Accessibility Logo. Begin nu met het documenteren van uw nalevingsinspanningen, zodat u bij indiening bij de Monitoring Commission een duidelijke papieren spoor heeft. Het evaluatieproces zal soepeler verlopen — en het resultaat positiever zijn — als naleving vanaf het begin goed is onderbouwd.
Wat Er Gebeurt als U Niet Voldoet
De circulaire zelf is een presidentiële richtlijn en geen wet met opgesomde sancties, maar dat betekent niet dat niet-naleving geen gevolgen heeft. De bestaande wettelijke fundamenten — met name Wet Nr. 5378 en Wet Nr. 6563 — vormen de basis voor handhaving, en de nieuw opgerichte monitoringscommissies hebben zowel toezicht- als rapportagefuncties. Organisaties die tijdens een monitoringsbeoordeling niet-nalevend worden bevonden, ontvangen het Accessibility Logo niet, wat op zichzelf al een reputatie- en concurrentienadeel oplevert in markten waar toegankelijkheidscertificering in toenemende mate wordt verwacht door inkoop- en regulatoire instanties.
Voor organisaties in de private sector is de bredere trend in de Turkse digitale regulering duidelijk: niet-naleving in gereguleerde sectoren lokt oplopende administratieve maatregelen uit. Turkije’s Cybersecurity Law Nr. 7545, aangenomen in maart 2025, illustreerde de bereidheid van Turkse toezichthouders om aanzienlijke sancties op te leggen bij digitale nalevingsfalen. Hoewel handhaving van toegankelijkheid mogelijk begint in een modus van monitoring en begeleiding, lopen organisaties die het kader volledig negeren — met name degenen in de eerste golf met een nalevingstermijn van één jaar — een materieel regulatoir risico.
Er is ook een reputatiedimensie. Het Accessibility Logo is bedoeld als publiek zichtbaar signaal van naleving. Naarmate de bekendheid van het regime onder Turkse consumenten en zakelijke klanten groeit, kan de afwezigheid ervan een zichtbaar onderscheidend kenmerk worden — niet in het voordeel van de organisatie. Voor internationale merken die in Turkije actief zijn, reiken de reputatierisico’s verder dan de binnenlandse markt.
Belangrijkste Conclusies
- De klok tikt al. Presidentiële Circulaire 2025/10 is op 21 juni 2025 in werking getreden. Overheidsinstellingen, universiteiten, banken, ziekenhuizen en grote telecombedrijven hebben tot 21 juni 2026 — spelers in de private sector en e-commerce tot 21 juni 2027. Geen van beide deadlines is ver weg, gezien het werk dat nodig is.
- WCAG 2.2 Level A is het minimum; Level AA zou uw doel moeten zijn. De circulaire verplicht de Level A-checklist van het Ministerie en afstemming op WCAG 2.2. Organisaties die serieus zijn over duurzame naleving — en over het daadwerkelijk bedienen van gebruikers met een handicap — zouden Level AA als praktische norm moeten hanteren.
- U moet een interne Accessibility Review Commission oprichten. Dit is een expliciete organisatorische verplichting onder de circulaire, geen vrijblijvende richtlijn. Wijs eigenaarschap toe, bouw een multidisciplinair team en documenteer uw nalevingstraject.
- Geautomatiseerde tools plus expertbeoordeling plus gebruikerstesten leiden tot echte naleving. Geen enkele geautomatiseerde scanner ziet alles. Alleen door technologie te combineren met menselijke expertise en testen met mensen met ervaringsdeskundigheid bereikt u echte, verdedigbare toegankelijkheid.
- Een toegankelijkheidsoverlay-SDK kan de kloof overbruggen terwijl structureel werk doorgaat. Oplossingen zoals Accsible geven organisaties direct toegankelijke functies die gebruikers nu al ten goede komen, terwijl diepgaand herstelwerk aan de code voortgaat — waarmee inzet wordt getoond en de bruikbaarheid verbetert parallel aan langetermijnoplossingen in de code.
